"Just stay"

be the dawn of my day

the sun to my rain

and I'll do the same

I'll do the same,

 just stay

Nie jest wart moich łez, a i tak przez niego płaczę... Jestem zaślepiona zauroczeniem. Czasem trzeba  zastanowić się, czy dana osoba przynosi więcej smutku, czy radości. Mam dość tej zrypanej sytuacji. Słowa, słowa, słowa - nic nieznaczące słowa. Karmi mnie złudzeniami. 

Widziałam go rok temu. No, rok i dwa miesiące. Pierwszy raz. I ostatni. Od tamtej pory mój świat się zmienił. Każdego dnia moje myśli są przy nim. Gdybym mogła cofnęłabym czas i nie weszłabym do sali 11. Gdybym tego nie zrobiła, nigdy byśmy się nie spotkali. 

Boli mnie serce. Słowa to jednak za mało. Gdyby naprawdę chciał być, to by był. Czuję, że tylko mi zależy. To ja się martwię, boję się. 

Nie mogłam pójść do niego w tym tygodniu, bo każdego dnia kończyłam po 20 zajęcia, raz tylko po 18, a mając dodatkowo zaliczenia i egzaminy, podróż na drugi koniec miasta nie byłaby dobrym wykorzystaniem czasu. Poza tym nie znam go aż tak. Nie wiem, czy by tego chciał - czy tylko tak mówi.Ale żeby nie pozostać sama z myślami, nakazałam mojemu bratu wyjazd w odwiedziny. Wszak to jego kolega ze szpitalnej sali. Tak się poznaliśmy. Wierciłam mu dziurę w brzuchu od wtorku do czwartku. Zgodził się, ale na szczęście nie miał czasu i postanowił, że pojedzie w piątek. I wiecie co się okazało? Jednak mój cudowny książę nie będzie 3 tygodnie w szpitalu, bo już jest w domu. Co prawda chodzić nie może, ale pisać sms'ów też nie - bo nie łaska było napisać do mnie i mnie poinformować. Skoro piszę, że się martwię i się boję, to chyba tak jest! Wiecie, to takie okropne uczucie, jak komuś mają coś robić i nie wie się kiedy. Skoro się nie odzywa to pewnie dziś. A może coś poszło nie tak?  Różne myśli przychodzą do głowy. To takie straszne uczucie. Nie życzę nikomu. Tak się chyba nie zachowuje facet, któremu zależy na dziewczynie. Te jego słowa, w których mówi, że jestem śliczna, inteligentna i tak dalej  w konfrontacji z milczeniem dają mieszane uczucia. To tak, jakby ktoś po ciepłym, rozkosznym prysznicu zalał Cię wiadrem lodowatej wody. To ja płaczę w poduszkę nocą, to ja tęsknię, to ja potrzebuję Go, ja myślę... i czuję. Chociaż teraz nic więcej niż złość, smutek, żal i to, jak moje serce rozpada się w pył...